Savaş  yorgunuyum

Çok  savaş  gördüm,  kazandım  bazen kaybettim.

Kaybettiklerimi telafi için    antlaşmalar  imzaladım.

Sonra  olabildiğine  kötüleşen dünyada  savaşlardan, 

  kitle  imha  silahlarından  fazlasıyla  korkar  oldum .

Hep  uzlaşmak  için  oturdum  masaya.

Ödünsüz,  dimdik  ve  bağımsızlığım  için...

       İnsanlık  için...

Çünkü  mertlik  coğrafi keşiflerde   kaybedilmişti..

  

    Çocukken  kimsenin  ayak  basmadığı   karlara  basmak,  iz bırakmak  en  büyük  mutluluğumdu... O  zamanların  içimi  dolduran  mutluluğuydu Tekirdağ'da kar yağışından  tatil   olan  okullar,  şimdilerde yetmiyor  Aaah  aaah  bu  çocuk   kalbimi   neşelendirmeye..

Çocukken  daha  iyi  yaşıyormuşuz  meğer hayatı  dolu  dolu ...Hızlı  çekimde bir filmi sardırır gibi   hayat  akıyor bir koşuşturmaca  halinde ve  unutuluyor..Kendimi metrelerce  karın  altında  kalmış  gibi   hissediyorum  Öyle uzun  sürdü  ki  bu  kış  bahar gelmeden  tekrar  kış  gelecek  diye  korkuyorum. Ama   her zamankinden  daha  umut  doluyum  yaza  dair, bahara  dair...

           İnadına  mutlu,  inadına  umutlu...

 



 

Hayalini  kurduğum  şey tam da  böyle...

BAŞLAMAK.....

 
  Bir  yelerden  başlamak  lazım   ve belki  biraz da değiştirerek...
  Sadece kendim için yazıyorum.
  Yazmak da  bir  ihtiyaç.....
  Umutlarımı, kaygılarımı..... 
  Ve   gördüm  ki  çoğu zaman  yazmak  yükümü  hafifletiyor
  Ve  ancak böyle  üstesinden  geliniyor  bazı  şeylerin...
 
 
  
   

Sevgili Kardeşime....

     Canım benim  doğum günün  kutlu olsun. Su gibi aziz ve  mübarek olasın.. Böyle zamanlarda  biraz  zorlanırım ifade  etmekte ...Soğuk karlı  bir  kış günü  dünyaya  gelen  soğuk kentin sıcak kalpli prensesi  iyi ki  varsın  en yakın arkadaşım bu  şarkı  da senin için...
http://www.youtube.com/watch?v=SULiTOYTD8A